اوضاع زندانی های سیاسی اصلا خوب نیست

وبلاگ آغاز پایان

اوضاع زندانی های سیاسی اصلا خوب نیست

اين را دوستی می گوید كه هر هفته از اوين زنگ می زند و به دلتنگی هايش گوش می دهم.
“هوا خیلی سرده. کسایی که توی قرنطینه هستند از سرما گله دارند. به بخش فرهنگی که رفته بودم صدایشان را شنیدم. توی راهرو می بینم بعضی ها رو برای بازجویی می برند. شنیده ام تعداد زیادی هم در انفرادی های پایین هستند.”
سالهاست زندانی است و به اینکه بند از بازداشتی های به ظاهر موقت پر و خالی بشود عادت کرده. اما این بار با عجله و سراسیمه پای تلفن تاکید می کند که “وضعیت خوبی نیست.” اشاره می کند به کسی که در راهرو دیده و پایش شکسته بوده. اما چون اجازه صحبت با بازداشتی ها را ندارند نتوانسته نامش را بپرسد.
فرصت زیادی برای صحبت نداشت. تلفن را که قطع می کنم اسامی بازداشتی ها می آید جلوی چشمم … چند نفر را نمی شناسم؟؟ چند خانواده نگران هر شب جلوی در اوین به انتظار می ایستند ؟ تا کی این انتظار ها ادامه دارد؟

خانواده های زندانيان را تنها نگذاريم

رسم ايرانی دلجويی از ديگران را به هنگام سختی و ناملايمات فراموش نكنيم . هرشب صدها نفر از خانواده های زندانيان سياسی زن و مرد ، پيرو جوان ، دوست و آشنا جلوی محوطه زندان اوين تجمع می كنند. هر از گاهی آغوشی برای آزاد شده ای باز می شود و شادی فضا را فرا می گيرد . دوستی های جديدی اين ميان شكل گرفته و می گيرد . دوستی هايی حاصل ماه ها و هفته ها انتظارمقابل دادستانی و دادسرا در خيابان شريعتی و ميدان ارگ. حضور من و شما مردم كه اين روزها دلمان برای تغيير و آزادی در كشورمان می تپد برای ساعتی دركنار آنها بهترين دلجويی و قوت قلب آنان است . اين سرنوشتی است كه پس از هر راهپيمايی می تواند در انتظار هر كدام از ما باشد. ساعت 9 شب به بعد بيشترين ازدحام خانواده ها مقابل زندان اوين است. به دوستان و آشنايان اطلاع دهيم كه آنها را تنها نگذاشته و با حضور خود مايه دلگرمی آنان باشيم