جنبش سبز آخرین امید وحدت ملی

سالهای 1352 انقلابی مردمی در سراسر کشور بحرکت درآمده بود. فارس و ترک و ترکمن و لر و عرب و کرد و بلوچ و خلاصه همه‫ی اقشار مردمی کشور، با دیانتها و مذاهب و رنگ و افکار و اندیشه‫های مختلف دست در دست هم داده ندای ؛ "استقلال . آزادی . جمهوری اسلامی" سردردادند.

همه در این خواب و خیال بودند که کابوس ستم شاهی فرو خواهد ریخت و کشور الگوی عدالت و آزادی برای جهان خواهد شد. از این خواب و خیال سه دهه نگذشته که همان انقلابیهای دوآتشه‫ی دیروز بر پدر طاغوتی که لعن و نفرینش می‫کردند رحمت می‫فرستند. طاغوت تازه بدوران رسیده (!) چهره‫ی طاغوت دیروز، و حتی چهره‫های فرعونهای تاریخ را سفید کرد...

انقلاب از دست مردم ربوده شد و به بهانه‫ تقدس عام پسندانه و جاهل مآبانه دو دستی به امام زمان تقدیم گردید.

امامی که تاریخ از آدم تا بدین دم اثری از او نیافته، و تنها با نیرنگ و دروغ به باورهای مردم ساده‫لو تزریق شده است. و چون افسانه‫ای از افسانه‫های جزیره ناشناخته در سوراخی در سامرای عراق زندانی شده است. دقیقا همان حکایت جن و سماور علی بابا.

حالا علی بابای این حکایت هم از خوش شانسی ملت ایران علی آقا نام دارد. و به مردم بیچاره تزریق می‫شود که ایشان چون ولی فقیه‫اند پس حاکمیت ایشان که نماینده‫ی امام زمانند همان حاکمیت الله بر زمین است! گور بابای عقل و آزادی و انسانیت!..

یک سر و گردن بالاتر از آنچه طاغوتیان و فرعونیان تاریخ ادعا می‫کردند!

هوس دیکتاتوری و برده‫سازی طاغوتهای تاریخ از اینکه بگویند "سلطان سایه خدا بر زمین است!" هرگز نتوانسته بود پا فراتر بگذارد. اما اینکه سلطان ما با آنهمه نقص و عیب و ایراد و بیماریهای نفسانی و شهوانی و حیوانی و انسانی لباس خدایی بر تن نهاده و لگام حاکمیت خود را به نام خدا بر دهان مردم بسته، اهانتی است بس بزرگ بر ذات پاک یکتا. " سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ"!..

این سیاستمدارانی که از حوزه‫های به اصطلاح علمیه‫ای که جز علف منطق پوسیده‫ ده قرن پیش جلویشان نیست، و چشمان هوسرانشان با باسن دختران صیغه‫ای می‫رقصد، و حرصهای گشنه‫یشان در پی چاپیدن عرق زحمت ملت پینه دست به نام "خمس" است، ادعا می‫کنند که عصای موسی و ید بیضا و طلسم جادویی در دست دارند که با یک " اچی مچی لا ترچی " خود می‫توانند مشکلات جامعه را در یک چشم بهم زدن حل کنند؟!

و ای کاش حکایت چنین می‫بود و افسانه به حقیقت بدل می‫گشت. و پینوکیو آدم می‫شد! بخدا که چشمانمان را کور می‫کردیم و دو صد لعنت بر سر عقل پدرمرده و دانش فلاکت زده می‫زدیم و چون گوسفندان در پی این ملایک شکم‫ورم کرده نفت‫خوار ره سعادت می‫پیمودیم!

پس از تنها سه دهه، وحدت ملی ایران بکلی زیر سؤال رفته است:

برادران دیروزی شده‫اند؛ شیعه و سنی امروزی؟! آن یکی سوار بر دلدل حکومت با عصای دولت به بهانه‫های هیچ و پوچ و قصه‫های خیالی روضه‫خوانهای دنیا پرست، تازیانه‫ی دادخواهی به بهانه‫ی انتقام مردگان افسانه‫های ساختگی(!) بر کمر این دیگری می‫زند! ـ و شرم‫آورتر اینکه در مقابل این تجاوز و ظلم و ستمش از خدایش هم اجر و ثوابی طلبکار می‫شود!..

خدایا بنازم صبرت را بر حماقت این قوم و ملت!!..

ایرانی دیروزی شده؛ فارس و ترک و بلوچ و لر و ترکمن و عرب و کرد..

اقلیتهای قومی و مذهبی و دینی با دلی ناخواسته و چشمانی اشک آلود و جگرهایی پاره پاره حاضرند زیر چتر هر کس و ناکسی بخیزند تا شاید بتوانند جانهای تکه پاره شدیشان را از زیر شکنجه و ظلم و ستم این طاغوتهای پشمالو نجات دهند!

در ایران وحدت ملی بشکل بسیار حادی در خطر است!!

آزادی دیر زمانی است که از قاموس این مملکت رخت بربسته. کار بجایی رسیده که رسانه‫ای چون بی بی سی فارسی که کاملا فاقد محتواست و چند دختر و پسر ننر بیسواد آنرا اداره می‫کنند و در میدان رسانه‫ها از کمترین استانداردها و معیارها نیز محروم است، جایزه می‫گیرد.

سایتهای انترنتی با سرعت لاکپشت، و حتی وبلاکهای شخصی افراد منبع اصلی کسب خبر و تحلیل مردم شده‫اند. و تا حدودی عطش ملت را برطرف می‫کنند.

حقا که در کشور کوران آدم یک چشم پادشاست..

در حالیکه رسانه‫های گروهی که از خون ملت تزریق می‫شود در انظار مردم بوق داروغه‫اند. ایران را آب می‫برد و حسنی را خواب! در خیابانها جوی خون جاری می‫شود و دختر پسرهای معصوم طعمه‫ی شهوترانی آخوندهای کهریزک و رادیو و تلویزیونهای ملی داد می‫زدنند؛ آرام بخوابید که شب‫گرد بیدار است!..

بالأخره قانون "فعل و رد فعل" اسحاق نیوتن" کار خودش را کرد و از زیر اهرم فشار طاغوت جنبش مردمی سبز برخواست..

این جنبش آخرین امید وحدت ملی است. البته اگر سران آن پوستین گرگ نپوشند!

در غیر اینصورت این مردمی که در روز روشن در خیابانها زیر ماشین له می‫شوند، و طعمه‫ی دهنهای گرسنه‫ی توپ و تانک می‫گردند، مجبور خواهند شد بزیر زمین خزند. و در زیر زمین به حرکتها و طوفانها وآتش‫فشانهای هولناکی مبدل گردند. بدون شک از آنها سربداران تشنه‫ی انتقام، و سرخپوشان تندرویی سبز خواهد شد که آتشی بس مهیب در خرمن ایران زمین خواهند زد. و در آن روز تلخ و دردناک پدر پیر میهن؛ فردوسی بزرگ خون خواهد گریست!

و در آنروز دیگر خبری از ایران نخواهد بود. مرزهایی خونین خواهد روئید با بوی تند قومگرایی..

آیا سران جنبش سبز حاضرند بخاطر وحدت ملی چون جوانان پرشور و حماس میهن خون دهند؟!

و به این مقام بلند دست‫یازند که ندای فردوسی بزرگ را زمزمه کنند:

نمانیم کین بوم ویران کنند همی غارت از شهر ایران کنند

نخوانند بر ما کسی آفرین چو ویران بود بوم ایران زمین

دریغ است ایران که ویران شود کنام پلنگان و شیران شود