مبارزه ایرانيان برای عدالت, نگاه واشنگتن پست به ناارامی های داخلی

ویلیام کریستول
"آمریکا ودر کنار همه کشورهاي آزاد، با کساني است که بدنبال حقوق جهاني خود هستند». این گفته پرزیدنت اوباما در روز دوشنبه است که به مردم ایران ابراز همدردي کرد و اعلام کرد که دنیا بطرز غم انگیزي به دو بخش آزاد و غیر آزاد تقسیم شده است
ملل آزاد باید وجود حقوق جهاني را نوید بدهند. این حقوق شامل حق مخالفت با دولت هم مي شود. اوباما در ادامه شاره مي کند:« هرگاه هر حکومتي مخرب شود، مردم آن کشور حق دارند آن را سرنگون کنند و دولت جدیدي تشکیل بدهند که بر پایه هاي اصول باشد و قدرت اش را در این چارچوب بچیند که برایشان امنیت و شادي بیاورد
روز دوشنبه اوباما اعلام کرد که حکومت ایران، با بکار بردن مشت آهنین، با خشونت و بي رحمي، شهروندان بیگناه ایراني را سرکوب مي کند و این درحالي است که مردم ایران چیزي بغیر از احقاق حقوق جهاني شان نمي خواهند.
حالا، ممکن است کسي بگوید که جمهوري اسلامي بیانیه استقلال را برسمیت نمي شناسد که بر مبناي آن دولت ها مجري اراده مردم اند. درحالي که جمهوري اسلامي ایران از نظریه ولایت فقیه حمایت مي کند که رهبر مذهبي است که در راس حکومت است.
اما در عین حال جمهوري اسلامي مدعي است که جمهوري است. در ایران انتخابات برگزار مي شود که آخرین نمونه آن در روز 12 ژوئن برگزار شد که به دلیل تقلب گسترده دولت، همه درباره آنمي دانند. دولت ایران مدعي است که طبق اصول دموکراسي و برخي از قوانین اسلامي، حکومت مي کند.
با مرگ آیت الله منتظري، کسي که با معلم خود آیت الله خمیني رابطه اش را بهم زد و نظریه ولایت فقیه را به چالش کشید، بحران جدیدي براي حکومت ایجاد شد. درحالي که علماي روحاني مباحث منتظري را قبول کردند، حکومت بیش از پیش مشروعیت خود را از دست داد.
با این حال ملا ها و پاسداران، به این راحتي کنار نمي کشند. مردم ایران احتیاج به کمک دارند.
اوباما بعد از ابراز همدردي با مردم ایران، گفته هایش را با این جمله تمام کرد:« ما همچنان شاهد اتفاقات بي نظیري که در ایران مي افتد هستیم. و من مطمئنم که تاریخ با کساني است که در جستجوي عدالت هستند».
توماس جفرسون، اولین نویسنده اعلامیه استقلال آمریکا، نوشت:« باشد که جهان همان شود که من به آن معتقدم، نشانه آن مرداني هستند که مي خواهند زنجیر ها را بگسلند و در برابرشان جهل و خرافات قرار دارد. همه چشم ها باز شده است یا در حال باز شدن به روي حقوق بشر است. نور علم دیگر عالمگیر شده است و این حقیقت محض که انسان بدون داشتن زین بر پشت بدنیا آمده است، امیدبخش است».
در سال 1826، جفرسون اعلام کرد که بشدت به آینده امیدوار است. هنوز در آن زمان، برده داري وجود داشت. شاید جفرسون از امید و اعتقاد به آینده براي مواجه نشدن با چالش هاي زمان خودش استفاده مي کرد.
در قرن اخیر، که مسلما علم گسترش زیادي پیدا کرده بود، در سال هاي 1917، 1933، 1949 و 1979، انقلاب هایي رخ داد که به پیشبرد حقوق بشر کمکي نکرد.
آیا تاریخ قرن بیستم، با جنگها و نسل کشي ها و تروریسم، به ما نیاموخت که همیشه کساني که در جستجوي عدالت هستند، به آساني پیروز نمي شوند؟ آیا این عدالتخواهي نیاز به حمایت پر شور ندارد؟ آیا کمک آمریکا حیاتي نیست؟
آمریکا حتي هنوز کمک به مردم ایران براي تغییر حکومت ترسناک و ظالم شان را که عدالت را از آنها گرفته است، شروع هم نکرده است، نه از لحاظ دیپلماتیک و نه از لحاظ اقتصادي نه از طریق مذاکرات چند جانبه و نه از طریق مذاکرات دو جانبه.
تغییر حکومت ایران در سال 2010، تغییري است که دیگر مي شود به آن معتقد بود.
منبع: واشنگتن پست 1 ژانویه