نقش و جایگاه "قهرمانان سبز" در سرکوب مردم

شباهنگ راد
عجب حکایت و زمانه‏ای‏ست. تا دیروز علیه‏ مردم بوده‏اند و امروز له مردم!! نه آنان از یادشان رفته است و نه اسناد سوزانده شده است و نه حافظه‏ی خانواده‏ی قربانیان دهه‏ی شصت پاک شدنی‏ست. مسلم است‏که جوان امروزی شاهد رفتار، کردار و جنایات "قهرمانان سبز" در گذشته نبوده و نمی‏داند که چه بر سر هم سن و سال‏ها و جوان آنروزی رفته است؛ نمی‏داند که مدعیان امروزی مدافع‏ی "آزادی و دموکراسی" چگونه خیابان‏ها و دیوارهای زندان‏ها را با خون کمونیست‏ها، مبارزین و مخالفین شُستند؛ نمی‏داند که چگونه با توپ و گلوله به جان مردم بی‏دفاع, کرد، ترکمن صحرا و کارگران بیکار و همه‏ی محرومان افتادند. چرا که نه سن‏اش قد می‏دهد و نه تاریخ مبارزاتی گذشتگان را به دقت و عمیق مرور نموده است. امّا مگر می‏توان وضع آنانی‏که شاهد آن صحنه‏ها، فتوا و فرمان‏های کُشت و کُشتار کمونیست‏ها، معترضین و مخالفین از جانب رهبران "سبز" بوده‏اند را به حساب نیآورد و بی‏خیال و غیر مسئولانه از روی آن‏ها گذشت؟ شاید هم بر خلاف نسل امروزی ذهن‏شان "قد" نمی‏دهد و یا این‏که قادر به نگاهِ عمیق نیستند؛ شاید هم منفعت‏شان، مانع‏ی هر گونه اندیشیدن صحیح است و شاید هم دارند استحاله‏ی خودی را به پای استحاله‏ی "رهبران و قهرمانان سبز" می‏نویسند؟ بالاخره این سئوال طرح است‏که آیا «آزموده را آزمودن خطاست» و یا این‏که آزموده را خطایی دگر است؟

ادامه مطلب از این ادرس